۱۳۸۷ اردیبهشت ۱۷, سه‌شنبه

نقد نویسی به شیوهء کیهان

نقدنویسی آدابی دارد. آدابی که اگر خود را مقید به رعایت آن ندانی، دیگر نامت منتقد نیست. چیزی هم که نوشتی نقد نیست، یک عقده گشایی کودکانه است. شرط اول نقد نویسی احترام به نویسندهء مطلب و به رسمیت شناختن آن است.
خواندن برخی انتقادات من را به یاد روزنامهء کیهان و نقدهای معروفش می اندازد. مهمترین ویژگی نقد نویسی کیهان این بود که نه اسمی از نویسنده به میان می آورد و نه اشاره ای به عنوان مطلب مورد نقد می کرد. حتی جملات نقل قول شده از متن اصلی را بدون قرار دادن در گیومه، داخل متن قرار می داد. به طوری که بر خواننده معلوم نمی گشت که کدام جمله عین گفتهء نویسنده است و کدام جمله تفسیر منتقد از مطلب اصلی.
من دلیل این گونه نقد نویسی کیهان را می فهمم. کیهان با اشاره نکردن به اسم نویسنده، نه خود را موظف به نشر پاسخ احتمالی وی می داند، نه خود را در خطر شکایت احتمالی نویسنده می بیند.و نه ترسی از بابت معروفتر کردن نویسنده به دل راه می دهد. نیاوردن مطلب اصلی هم همواره این فرصت را به کیهانیان می دهد که هر جا که لازم دیدند، تفسیر خود را از متن، جایگزین جملات اصلی متن کنند. مضاف بر اینکه ترس همیشگی کیهانیان که سبب عدم انتشار مطلب اصلی می گردد این است که شاید خوانندگان با مقایسهء متن اصلی و نقد کیهان، حق را به جانب نویسندهء مطلب مورد نقد دهند نه منتقدان آن روزنامه...
آقایی با نام خشایار(احتمالا نام مستعار است)، نقدی بر یکی از مطالب من (من رأیم را به خلیج عربی می دهم) نوشته. نه اشاره ای به نام نویسنده کرده، نه لینکی به مطلب داده، نه اشاره ای به وبلاگی که مطلب در آن نوشته شده و نه حتی اسمی از عنوان مطلب آورده. برای شروع مطلب خود پس از ذکر مقدمه ای کوتاه به گفتن جملهء زیر بسنده کرده.
"بلاگ نویسی میخواهد رای به دگرگونی نام خلیج فارس به عرب بدهد..."
هیچ نقل قول مستقیمی از جملات من نیاورده. برخی جملات را از متن نوشته استخراج کرده و برخی برداشت های خود را به شکلی نقل کرده که انگار گفته های من بودند. در برداشت خود از نوشتهء من به حدی به خطا رفته که گویا به باورش، من رویای براندازی نظام ایران را در سر دارم. و در نهایت در وبلاگ من کامنتی نوشته شده که جواب مطلبت را در فلان سایت بخوان.
اما به رغم اینکه نقد ایشان به دور از هر گونه آداب نقدنویسی است، نفس این عمل(تضارب افکار) را به فال نیک می گیرم و پاسخ ایشان را در مطلب فردا می نویسم.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر