۱۳۸۷ مهر ۳۰, سه‌شنبه

او یک اصولگراست

محمد باقر قالیباف. سردار سپاه. فرماندهء اسبق نیروی هوایی و نیروی انتظامی و شهردار فعلی تهران.
مرد نظامی دیروز که چندی است عکس هایش با شیک ترین کت و شلوارها، زینت دهندهء سایت های خبری گشته، آرام و بی صدا خود را آمادهء فتح بالاترین منصب اجرایی کشور می کند.
چندی است که سیاستمداران ما، راه تحبیب قلوب را دریافته اند. ورود به شهرداری تهران، بهره گیری از میلیاردها تومان بودجهء بیت المال، پوشش خبری وسیع همهء کارهای انجام شده و انجام نشده، توجه صرف به عمران و آبادانی شهر بدون نشان دادن هیچ گرایش سیاسی مشخص که اگر با چاشنی همراهی نهادهای نظامی و امنیتی کشور توأم شود، معجونی به دست خواهد آمد که روزگاری فردی همچون احمدی نژاد را محبوب قلوب کرد.
اگر تا کنون گذرتان به میدان سپاه تهران نیافتاده، بد نیست که برای درک عظمت نفوذ قالیباف در میان همکاران سابق خود، سری هم به آنجا بزنید. همین نفوذ بی اندازه، پول کلان در اختیار و بسیاری از ویژگیهای ذاتی شخص شهردار از وی شخصیتی ترسیم کرده که مصداق حاکم قوی و مهربان است. همان که در طول تاریخ مطلوب مردم ایران بوده و هست.
امروز قالیباف محبوب ترین اصولگرا در میان مردم و حتی نزد اصلاح طلبان است. چرا؟
هرچند که کارنامهء قالیباف، نقاط تاریک چندانی در مقابله با آزادیخواهان و مدافعان حقوق بشر -نسبت به کارنامهء همفکرانش- ندارد، اما گذشتهء وی همچون املای نانوشته ای است که بی غلط مانده.
واقعیت آن است که هیچ نقطه نظر روشنی از قالیباف در مورد مسائلی چون آزادی بیان، مطبوعات آزاد و مستقل، سانسور، حقوق زنان، تبعیض نژادی و جنسیتی و به طور کلی حقوق بشر در دسترس نیست.
جامعهء حزب گریز ایران همواره مطلوب کسانی است که می خواهند خزنده و بی صدا و بی هیچ نیازی به بیان آراء و اندیشه های خود، کرسی های قدرت را یکی پس از دیگری فتح نمایند.
برخلاف همهء دنیا که سیاستمداران با بیان دیدگاههای خود، رأی مردم را می ستانند، در این مملکت دیدگاههای سیاستمداران پس از انتخاب برملا می گردد. از همین رو هیچ بعید نیست که کسی که امروز آرام و بی صدا به ریاست قوهء مجریه نزدیک می گردد، فردای انتخاب خود با گزینش کابینه ای اصولگراتر از امروز ملتی را به شگفت آورد.
بدون شک آغاز ریاست او پایان روزهء سکوت اوست. آنجا که باید عملکرد خود را در وزارت ارشاد و کشور و خارجه نشان دهد، شاید دیگر خبری از این مرد خندان و دوست داشتنی نباشد.
آخر اینکه در بررسی کارنامهء محمد باقر قالیباف به 2 نکتهء قابل تأمل می رسیم:
اول کارنامهء تاریک ادارهء اماکن نیروی انتظامی در بازداشت وبلاگ نویسان و روزنامه نگاران و هنرمندان در زمان فرماندهی وی.
و دوم نامهء تهدید آمیز جمعی از فرماندهان سپاه به رئیس جمهوری وقت(خاتمی) که از لبریز شدن کاسهء صبر حود می گفتند و از ورود قریب الوقوع خود به صحنه برای جبران ناکارآمدی دولت. که در ذیل امضاء کنندگان این نامه، نامی می درخشد:
محمد باقر قالیباف

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر