ه‍.ش. ۱۳۸۸ فروردین ۱۵, شنبه

"اسب تروا"ی اصولگرایان و حدیث مکرر خوش خیالی اصلاح طلبان

جایی از مسعود بهنود خواندم (که نمی دانم از چه کسی نقل قول می کرد) که فاشیست ها آرام و بی صدا می آیند. مصداق این عبارت را بارها خوانده ایم و دیده ایم و اینک به جای بازخوانی تاریخ، در شرف تکراری دیگر هستیم.

امروز اردوی محافظه کاران را سکوتی مرگ بار فرا گرفته. وای جغدی هم نمی آید به گوش. چنان گوشهء عزلت گزیده اند که گویی خود را برای شکستی بزرگ آماده می کنند. هر چه در اردوی اصلاح طلبان فریاد و هیاهو است، آن طرف سکوت است و سکوت.

سکوتی که قدمت آن به انصراف خاتمی بر می گردد. از آن روز که اصلاح طلبان تنها برگ برندهء خود را با دست خود پاره کرده اند، گویا آبی بر آتش اصولگرایان پاشیده شد. عجیب تر آن است که این روزها، آن هم در حالی که موسوی و کروبی سوار بر موج ضد احمدی نژادی، چهار نعل، کسب محبوبیت می کنند، باز هم صدایی از آن طرف به گوش نمی رسد. در عوض شواهد و قرائنی به چشم می آید که گویا پشت احمدی نژاد در حال خالی شدن است.

داستان سکوت اصولگرایان و ضعیف پنداشته شدنشان از سوی اصلاح طلبان، و پیروزی های مکرر احمدی نژادی، قدمتی 7 ساله دارد. کسی سیمای اصلاح طلبان را در فردای نشستن احمدی نژاد بر کرسی شهرداری تهران به یاد می آورد؟

4 سال پیش، همان روزها که کروبی و معین شدند چکیدهء اصلاحات، به باورشان آمده بود که در بدترین حالت کرسی ریاست را به هاشمی خواهند داد. استراتژیست های سازمان مجاهدین برای رفع خطر احتمالی، ویژه نامه ای در افشای لاریجانی نوشتند. در مذمت قالیباف و میلیونها پول بی زبانی که خرج خود کرد، سخنها گفتند اما....اما محمود را به هیچ انگاشتند.

فردای انتخابات، چشمان از حدقه در آمدهء اصلاح طلبان و آغاز لبخندهای احمدی نژادی به یادمان آورد که فاشیست با ساز و دهل نمی آید.

این که این بار اصولگرایان چه سودایی در سر دارند، من نمی دانم. اما همان قدر می دانم که بار دیگر، سکوت پر معنای اصولگرایان پس از انصراف خاتمی از این روست که رقابت با موسوی و کروبی به مذاقشان خوش آمده و برگهای برندهء خود را از ترس بازگشت خاتمی یا به میدان آمدن رقیبی مقتدر در پستو نگه داشته اند.

به میدان آمدن موسوی و متعاقب آن کناره گیری خاتمی "اسب تروا" ی دیگری بود که بیرون قلعهء اصلاح طلبان بدانها پیش کش شد و گویا آنان نیز با رغبت تمام این هدیه را در آغوش کشیدند.

شاید طی روزهای آیندهء و پس از قطعی شدن انتخاب موسوی به عنوان کاندید اصلاح طلبان، صدای چکمه هایی به گوش رسد که در این 7 سال بارها شنیده ایم اما عبرت نگرفتیم.

شکل ورود موسوی به عرصهء انتخابات، ایستادن وی در برابر خاتمی و فاصله گرفتن وی از اصلاح طلبان، همهء نشانه های اسب تروا را با خود دارد. اما آن کس که نخواهد ببیند، هرگز نمی بیند.