ه‍.ش. ۱۳۸۸ اسفند ۱, شنبه

عربدهء ولایت مداری از برای بقای تیغ استصواب

آتش بارهای کیهان به راه افتاده اند. سرمقالهء روزنامهء کیهان در نخستین روز اسفند، بشارت دهندهء آن است که در روزهایی نه چندان دور، نظارت استصوابی شورای نگهبان، پس از 20 سال کشمکش آزادیخواهان و انحصار طلبان، توسط نهادی به چالش کشیده خواهد شد که هر چه کیهانیان و دوستانشان در این 20 سال به کار بستند، باز هم عاجز ماندند از فتح کامل آن.
مجمع تشخیص مصلحت نظام، همان نهادی است که گفته می شود این روزها طرحی در دست دارد که در صورت تصویب، به سلطهء 20 سالهء شورای نگهبان بر انتخابات پایان می بخشد. شورایی که در این 20 سال هر کاری کرد جز نظارت بر سلامت انتخابات.
از رد صلاحیت رقبای سیاسی تا مهندسی انتخابات، اخذ توبه نامه از رقبا و چماق ساختن آن در موقع لزوم، ابطال صندوق های رأی رقبایی که به هر نحو از فیلتر شورای نگهبان گذر کرده اند، جابجا کردن نفرات در انتخابات مجلس های گذشته، تنها گوشه هایی از عملکرد آیات عظامی بود که با این انتخابات آخر به اثبات رساندند که هنرهایشان را پایانی نیست.
هزل گویی این آیات معظم به جایی رسید که برای قلع و قمع رقبای انتخاباتی، هر که را که توان رد کردنش به بهانهء احراز عدم صلاحیت نبود، به بهانهء عدم احراز صلاحیت!! نابودش می کردند و کارزار انتخابات را به میدان شمع و گل و پروانه بدل می کردند و یک مشت کوتولهء سیاسی، بالماسکهء رقابت در انتخابات را به راه می انداختند و ثمره اش هم میشد مجلس هفتم و هشتم. که این آخری دیگر نوبری است در نوع خود که تاریخ ایران زمین از بدو مشروطهء تا کنون، ندیده چنین مجلس دست آموزی که چیزی نیستند جز پادوی همان هایی که سر کارشان آورده اند.
اینک چهارستون بدن کیهانیان به لرزه درآمده از شنیدن طرحی که از ثبت نام کنندگانش تنها التزام به قانون اساسی طلب می کند و اسلام را و کیهانیان نگرانند که چرا قرار است که اعتقاد به اصل مترقی ولایت فقیه و گل سرسبد اسلام به طور ویژه از فرم ثبت نام حذف گردد.
کیهانیان نیک می دانند که اگر تیغ نظارت استصوابی را از دستشان بگیری و اگر شورای نگهبانی نباشد که برایشان ترکیب انتخاباتی دستچین کند و اگر همهء کسانی که ملتزم به قانون و دین رسمی کشور می باشند از امکانی برابر برای رقابت برخوردار گردند، دیگر چگونه محفل نشینان طالبانی پایشان به خانهء ملت و ریاست جمهوری باز شود؟
جالب آنکه پایان این سرمقاله کیهان به هزلیاتی می رسد که نشان از فرط عصبانیت حسین شریعتمداری در نوشتن این مقاله دارد:

«بالاخره، ترديدي نيست كه اين طرح در همان صحن اصلي مجمع- با توجه به حضور افراد متعهد و هوشمند- رد خواهد شد و بر فرض تصويب، با مخالفت مجلس و شوراي نگهبان روبرو مي شود. ولي چرا بايد براي «هيچ» هزينه داد؟!»

آیا شریعتمداری نمی داند که مجمع تشخیص مصلحت نهادی فراتر و ناظر بر مجلس و شورای نگهبان است؟
آیا شریعتمداری نمی داند که شورای نگهبان و مجلس را توان مخالفت با مصوبهء تشخیص مصلحت نیست؟
روزهای آینده، فراوان خواهیم شنید صدای اعتراض تشنگان قدرتی که برای بقای تیغ استصواب، عربدهء ولایت مداری سر میدهند تا از کف نرود این کرسی های غصبی.

لینک این مطلب در بالاترین

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر